Fotografija, izvor: www.topirot.com

Proizvodi sa zaštićenim geografskim poreklom su nešto najbolje što jedna zemlja može da ponudi tržištu. Na oznaku može da se čeka i godinama, a potrebne su kvalitetne sirovine, poštovanje tradicionalnih receptura i tehnologije. U Srbiji je trenutno 47 poljoprivredno-prehrambenih proizvoda sa zaštićenim geografskim poreklom. Na listu proizvoda sa zaštićenim geografskim poreklom početkom aprila upisala se i pirotska peglana kobasica. Tu oznaku imaju još i, recimo, čuvena ariljska malina, futoški kupus, sremski kulen, leskovački ajvar, zlatarski sir…

Na gazdinstvu Milanke Trtović iz Nove Varoši godišnje se proizvede oko devet tona punomasnog zlatarskog sira. Proces dobijanja oznake zaštite geografskog porekla trajao je, objašnjava, tri godine.

„Za naše gazdinstvo znači mnogo zaštita geografskog porekla, jer samim tim smo naše potrošače približili proizvodu- odakle dolazi, ko ga proizvodi i od kojih grla je proizvedeno“, kaže Milanka Trtović.

Leskovački ajvar omiljen je i u Srbiji, i van granica naše zemlje. Dobijanje zaštite geografskog porekla koštalo je oko 150.000 evra, a veliku pomoć u tom procesu proizvođači su, kažu, imali od regionalne privredne komore. Ovi proizvodi su sve traženiji, pa se tako godišnje u udruženju proizvede oko 50.000 tegli. Upozoravaju, međutim, da svest o zaštiti nije dovoljno razvijena u Srbiji, zbog čega su česte zloupotrebe.

„Na teritoriji Jablaničkog okruga se proizvede između 700.000 i milion tegli za prodaju. Nažalost, samo 50.000 tegli proizvede Udruženje, ostalo se proizvodi u sivoj ili crnoj zoni“, naglašava Milan Petković, direktor Udruženja „Leskovački ajvar“.

Sa željom da razmene iskustva i zajedno se predstavljaju na manifestacijama, proizvođači deset zaštićenih proizvoda formirali su Savez Original Srbija. Krajem prošle godine pokrenuli su projekat „Dijalogom do original proizvoda“.

Cilj je da se ojača saradnja lokalnih vlasti i proizvođača proizvoda sa geografskim poreklom. Kao primer dobre prakse ističu Novi Sad koji od 2016. subvencioniše sertifikaciju ovih proizvoda, za šta je utrošeno oko devet miliona dinara.

„Kupac može biti siguran da dobija onaj proizvod za koji je platio. Autentičan proizvod sa tog nekog područja. Takođe, lokalne zajednice mogu imati velike koristi od ovih proizvoda, jer mogu uticati na razvoj tih lokalnih zajednica naročito u malim ruralnim sredinama“, objašnjava Mirjana Milutinović, predsednica Saveza proizvođača proizvoda sa geografskim poreklom „Original Srbija“.

Izvor: Agropress

Prethodni tekstKako da ofarbate uskršnja jaja uz pomoć prirodnih sastojaka?
Sledeći tekstDa li bi Vojvodina zaista mogla da nahrani pola Evrope?